Poza czasem – Wystawa ikon Loukasa i Irene Seroglou

„Poza czasem" – Wystawa ikon Loukasa i Irene Seroglou

Data: 24.07 do 19.08.2026 Godzina: Codziennie, 09:00-14:00 i 16:00-20:00 Miejsce: Bürgerspitalkirche St. Jakob przy Kammerhofmuseum Gmunden

Tytuł wystawy nawiązuje do transcendentnego pochodzenia i ponadczasowego wymiaru malarstwa ikonowego. Wychodząc od tajemniczych portretów fajumskich, które pierwsi chrześcijanie rozwinęli w jedną z najważniejszych form wyrazu sztuki duchowej, rozwija się język obrazu, który czyni niewidzialne doświadczalnym. Ikona to znacznie więcej niż obraz dewocyjny: jest miejscem spotkania, kontemplacji i wewnętrznej przemiany. Od wieków mnisi medytują nad tym „wehikułem nieba", który symbolizuje przejście ze świata widzialnego do Absolutu.

Małżeństwo artystów Loukas i Irene Seroglou także w tym roku prezentuje różnorodność tematyczną i artystyczną głębię malarstwa ikonowego. Oprócz klasycznych przedstawień świętych pokazane zostaną ikony w małym formacie, oprawione w bizantyjskie i włoskie ornamenty książkowe.

KRÓTKIE BIOGRAFIE

Loukas Seroglou przybył do Wiednia w 1960 roku ze stypendium, gdzie studiował architekturę, malarstwo, grafikę użytkową i dekorację, oraz uczestniczył w licznych konkursach i wielkich projektach, takich jak zabudowa dworca Franz-Josefs-Bahnhof i AKH. Jego artystyczna droga rozpoczęła się od cyklu obrazów surrealistycznych, których głównym tematem jest pytanie o sens życia; większość z nich znajduje się w zbiorach prywatnych, w tym kolekcji austriackiego prezydenta federalnego dr. Rudolfa Kirchschlägera. Dzięki wieloletnim pobytom w mnisi republice Athos w Grecji odkrył swoją miłość do malarstwa ikonowego, którego uczył się u wielu mnichów. Jest również państwowo uprawnionym przewodnikiem turystycznym po Austrii i Grecji.

Irene P. Seroglou ukończyła konserwatorium muzyczne w Atenach w specjalności fortepian, a po krótkich studiach filozoficznych w Luksemburgu przybyła do Wiednia, aby wspólnie z mężem poświęcić się malarstwu ikonowemu, którego uczyła się u różnych malarzy ikon na Korfu i Krecie. Oprócz tradycyjnych ikon specjalizuje się w łączeniu ikonografii z realizmem. W 2025 roku została nominowana do Nagrody Pokoju św. Leopolda przyznawanej przez klasztor Klosterneuburg.

Ikony Loukasa i Irene Seroglou znajdują się w kolekcjach prywatnych, klasztorach i kościołach w Austrii, Grecji, Niemczech, Francji i USA.