Poza czasem – Wystawa ikon Loukasa i Irene Seroglou

« Poza czasem » – Wystawa ikon Loukasa i Irene Seroglou

Data: 24.07 – 19.08.2026

Godzina: Codziennie, 09:00–14:00 i 16:00–20:00

Miejsce: Bürgerspitalkirche St. Jakob przy Kammerhofmuseum Gmunden

Tytuł wystawy nawiązuje do transcendentnego pochodzenia i ponadczasowego wymiaru sztuki pisania ikon. Wychodząc od tajemniczych portretów fajumskich, które pierwsi chrześcijanie rozwinęli w jedną z najważniejszych form wyrazu sztuki sakralnej, rozwija się język obrazowy, który pozwala doświadczyć niewidzialnego. Ikona to znacznie więcej niż obraz dewocyjny: jest miejscem spotkania, kontemplacji i wewnętrznej przemiany. Od wieków mnisi medytują nad tym „wozem nieba", który symbolizuje przejście ze świata widzialnego do absolutu. Małżeństwo artystów Loukas i Irene Seroglou również w tym roku prezentuje różnorodność tematyczną i artystyczną głębię malarstwa ikon. Obok klasycznych przedstawień świętych pokazane zostaną małe ikony oprawione w bizantyjskie i włoskie ornamenty książkowe.

KRÓTKIE BIOGRAFIE

Loukas Seroglou przybył do Wiednia w 1960 roku ze stypendium, gdzie studiował architekturę, malarstwo, grafikę użytkową i dekorację, biorąc udział w licznych konkursach i wielkich projektach, takich jak zabudowa Franz-Josefs-Bahnhof i AKH. Swą drogę artystyczną rozpoczął od cyklu obrazów surrealistycznych, których głównym tematem jest pytanie o sens życia; większość z nich znajduje się w zbiorach prywatnych, w tym w kolekcji austriackiego prezydenta federalnego dr. Rudolfa Kirchschlägera. Podczas wieloletnich pobytów w republice mnichów na Athos w Grecji odkrył swą miłość do malarstwa ikon, którego uczył się u wielu mnichów. Jest również licencjonowanym przewodnikiem po Austrii i Grecji.

Irene P. Seroglou ukończyła konserwatorium muzyczne w Atenach w klasie fortepianu, a po krótkich studiach filozoficznych w Luksemburgu przeniosła się do Wiednia, by wspólnie z mężem poświęcić się malarstwu ikon, którego uczyła się u różnych ikonografów na Korfu i Krecie. Oprócz ikon tradycyjnych specjalizuje się w łączeniu ikonografii z realizmem. W 2025 roku została nominowana do Nagrody Pokoju św. Leopolda przyznawanej przez Stift Klosterneuburg. Ikony Loukasa i Irene Seroglou znajdują się w kolekcjach prywatnych, klasztorach i kościołach w Austrii, Grecji, Niemczech, Francji i USA.